Gisteren waren we met een aantal ZERO-docenten in België! 📵
Mooi team. Mooie plek. Lekker klimmen. Lekker abseilen.
Totdat Yorick op zo'n 30 meter hoogte in het touw hing en zijn telefoon besloot om zelfstandig de snelste route naar beneden te nemen. Recht uit de broekzak. Recht naar beneden. Recht op een steen.
En ja: op video hoor je vooral één ding. KLAP. 💥
Daarna zie je Yorick zich realiseren wat er net gebeurd is. Er volgt een woord dat we netjes gebleept hebben. Dat betekent natuurlijk ook: 10 keer opdrukken. Regels zijn regels.
Wat opvallend was: de mensen om ons heen vroegen vooral: "Hoe ben je nu niet compleet in de stress?" en "Hoe kun je hier zo relaxed bij zitten?"
Het antwoord was eigenlijk simpel: "Als ik nu helemaal ga stressen, verpest ik alleen mijn dag nog verder. De telefoon komt er niet door terug."
Vandaag zijn we daardoor even wat minder bereikbaar:
- Geen WhatsApp
- Geen foto's
- Geen navigatie terug naar huis
- Geen muziek
- Geen Flitsmeister
- Geen agenda voor morgen
- Geen kantoorslot dat open wil
- Niet eens even snel de tijd checken
Best bizar eigenlijk hoeveel er tegenwoordig in zo'n klein apparaat zit. We lijken er de hele dag mee "in verbinding" te staan.
Maar eerlijk? Zonder telefoon was er ineens veel meer aandacht voor de mensen die er écht waren.
Soms ben je online met iedereen verbonden, maar offline een beetje uit verbinding. En soms moet je telefoon eerst 30 meter naar beneden vallen om dat in te zien.
En mocht iemand willen doneren aan de "Yorick-heeft-een-nieuwe-telefoon-nodig-stichting"… dat mag natuurlijk altijd. 😉
Voor nu: stuur gerust een berichtje, maar verwacht misschien iets minder snel reactie dan normaal. En check vooral de video hierboven — wij kunnen er inmiddels ook om lachen.
Team ZERO